Duydum’ki

Duydum’ki

Duydum’ki sen kendine zarar veriyorsun
O kız seni gönül bahçesinden attığından beri
İntihara meyil gözlerine baktığından beri
Dertlerinden olan okyanusa battığından beri

Duydum’ki maddelere yenik düşüyorsun
Seni sevdiğin tüm insanların sattığından beri
Çakmağını karanlığa çaktığından beri
Eski resimlere kaşlarını çattığın’dan beri

Duydum’ki sokaklara sabır diyormuşsun
İntikamın başarmak olduğunu duyduğundan beri
Artık kahpece sırtına vurduğunda biri
Karşılığı için sapa sağlam durduğundan beri

Duydum’ki sen kendine ömür biçiyorsun
Bu dünyada tek olduğunu sandığından beri
Senden beter olanların semalarda eli unutmuşsun
Derdi veren devasını verir çocuk

Duydum’ki meşrulara özeniyor muşsun
Adaletin terazisi şaştığından beri
Aileni yoktan yere üzdüğünden beri
Mantarlı tabancayı çözdüğünden beri

Duydum’ki yenilmeye kader diyormuşsun
Sevdiklerini toprağa gömdüğünden beri
Gözün gibi sakındığın öldüğünden beri
Her gece eve yalnız döndüğünden beri

Duydum’ki adalete küfrediyor muşsun
Hakkını başkasında gördüğünden beri
Çocukların titreyerek yattığından beri
Ekmek için ceketini sattığından beri

Duydum’ki ölmek için yalvarıyor muşsun
Onlarca derde yeter ettiğinden beri
Bulaştığın pislik seni beter ettiğinden beri
Toz pembe hayatın içine ettiğinden beri

YAZAR BİLGİSİ
Alperen Durmuş
Ne batılı bir bilgin ne de doğulu bir alim.
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.